W zgodzie z ustawą o podatku VAT (art. 19 ust. 1) sytuacja stworzenia konieczności podatkowego, tworzy się z chwilą ograniczenia swobodnego dysponowania towarem przez sprzedawcę lub wykonaniem usługi. Fakt stworzenia obowiązku podatkowego, nie wiąże za sobą przymusu tworzenia faktury. Jeśli mimo wszystko zakupienie asortymentu lub wykonanie usługi z konkretnych przyczyn potrzebują być sygnowane fakturą, obowiązek podatkowy tworzy się z chwilą wystawienia faktury VAT. Nastąpić to powinno nie później niż siódmego dnia, licząc od daty oddania asortymentu lub świadczenia usługi.
Przymus podatkowy powstaje także, gdy przed oddaniem asortymentu lub świadczeniem usługi uzyskamy fragment należności w formie zadatku, przedpłaty, zaliczki, czy raty. Przymus, o którym mowa, powstaje z terminem jej uzyskania.
W sytuacji wywozu za granicę asortymentu o przymusie podatkowym możemy mówić w momencie, gdy jednostka celna potwierdzi wywóz asortymentu poza obręb UE.
Zaś w przypadku wwozu, mowa jest o nim z chwila powstania zaległości w spłacie celnej. Odstępstwo stanowi objecie towaru trybem celnym:
• uszlachetnienia czynnego w systemie ceł zwrotnych,
• przerabiania przed kontrolą celną
• odprawy czasowej z fragmentarycznym zwolnieniem od należności celnych przywozowych
W tym przypadku konieczność podatkowa z racji wwozu asortymentu tworzy się w chwili ogarnięcia asortymentu tą metodą.
Kiedy wwóz asortymentu objęty jest czynnością celną, w sytuacji której od asortymentu brane są opłaty równoważące albo odpłatności o zbliżonym charakterze a dług celny nie powstaje, to przymus podatkowy powstaje z chwilą wymagalności tychże należności. Procedura występuje w sytuacji:
• składu celnego,
• uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń,,
• odprawy czasowej z całkowitym uwolnieniem od należności celnych przywozowych,
• transportu