W ustawie o podatku od towarów i usług omawiane są dwa rodzaje sprzedaży wysyłkowej, które różnią się od siebie wyłącznie metodą opodatkowania. Prawodawstwo przewiduje zatem sposobność wysyłki „z terytorium kraju” oraz „na terytorium kraju”. Wysyłki te są do siebie podobne, jedyna różnica polega na formie i miejscu zapłaty VATu, który może być uiszczony na terenie kraju, w którym siedzibę ma zbywający albo też na terytorium kraju, gdzie znajduje się adresat.
Dla powstania jednej z dwóch napomnianych powyżej wysyłek, muszą zostać spełnione 2 warunki:
• Kupujący nie musi być podatnikiem podatku VAT, jednak powinien być osobą fizyczną. Jeśli natomiast osoba ta jest podatnikiem podatku VAT, powinien zaistnieć warunek, w którym nabywca rozlicza się jak z transakcji wewnątrzwspólnotowego kupna towarów (podatnik zostanie zwolniony podmiotowo od niniejszego podatku),
• Sprzedawca powinien być podatnikiem podatku VAT, zarejestrowanym na terenie Unii (w jednym z jej krajów)
Transakcją sprzedaży wysyłkowej nie zostaną objęte:
• Nowe środki transportu,
• Towary wysyłane przez opodatkowanego pośrednika,
• Towary montowane albo instalowane
W sytuacji, gdy do czynienia będziemy mieć z produktami, na które nałożona była akcyza, miejscem opodatkowania zostanie każdorazowo kraj przeznaczenia.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „na terenie kraju”
Z tym rodzajem wysyłki będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy produkt posyłany zostaje z terytorium jednego z państw Wspólnoty do naszego państwa. Niniejszą wysyłkę reguluje art. 2 pkt. 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Towary, które w powyższy sposób są zbywane, opodatkowane zostają w myśl polskiego prawa podatkowego, jednak tylko do pewnego pułapu sumy wszelkich sprzedaży – 35 000 euro. Po przekroczeniu niniejszego limitu, produkt musi być opodatkowany na terytorium kraju, w którym siedzibę ma wysyłający.
Transakcja sprzedaży wysyłkowej „z terenu kraju”
Za tym zagadnieniem stoi zbycie towaru, wysyłanego z obszaru Polski do innego kraju Wspólnoty. Podstawą prawną jest art. 2 pkt. 23 ustawy o podatku od towarów i usług. W tej sytuacji miejscem opodatkowania będzie Polska. Mimo to również i tu występuje określony limit wielkości sumy sprzedaży na terenie konkretnego państwa, powyżej którego produkty opodatkowywane są w innym miejscu. Pułapy te ustalane są odmiennie przez państwa wspólnoty, nie przekraczają jednak 100 tys. euro. Po przekroczeniu wyżej wymienionej granicy, towar zostanie opodatkowany według prawa podatkowego obowiązującego na terenie kraju, do którego go wysłano.