Stawka VAT

Umowa jest głównym narzędziem wymiany towarów i usług, stanowi bazę funkcjonowania gospodarki rynkowej. W obrocie gospodarczym funkcjonuje kilka rodzajów umów.

Zarządzanie przedsiębiorstwem oprócz znajomości zagadnień finansowych i podatkowych wymaga też umiejętności konstruowania relacji z innymi podmiotami na rynku. Relacje te często mają sformalizowany charakter, czego przejawem są umowy. Te istniejące w obrocie gospodarczym zawierane są przynajmniej przez jednego przedsiębiorcę i związane są z prowadzoną przez niego działalnością. Z tym, że wywołuje ona konkretne skutki prawne, dlatego że strony uzgodniły w oświadczeniach woli zamiar ich wywołania.

Umowy dzielimy na:
- nazwane ( odpowiednio uregulowane w przepisach prawa) i nienazwane(ich treść i nazwę ustalają strony posługując się swobodnie dokonanymi postanowieniami), oraz umowy mieszane ( zawierają w swojej treści składniki kilku umów),
- umowy konsensualne (dochodzące do skutku przez obustronne oświadczenia woli stron), i realne (wymagają dla swej ważności oprócz oświadczeń woli stron jeszcze dodatkowych czynności np. wydania rzeczy),
- zobowiązujące ( jedna strona zwana wierzycielem może żądać od drugiej strony zwanej dłużnikiem określonego zachowania) i rozporządzające (polegające na rozporządzeniu swym prawem),
- odpłatne (wiążące się z uzyskaniem przez strony korzyści majątkowej) i nieodpłatne (mające na celu nieodpłatne przysporzenie na rzecz drugiej strony)

Do zazwyczaj występujących w obrocie gospodarczym umów należą:


- UMOWA SPONSORINGU - odpłatne świadczenie wykonywane przez sponsora (najczęściej będącego podmiotem gospodarczym) na rzecz innego podmiotu (sponsorowanego), w zamian za co ów sponsorowany zobowiązany jest do reklamowania, promowania sponsora lub jego dóbr i usług, informowania o samym sponsoringu i sponsorze ,
- FRANCZYZA- umowa pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą, której przedmiotem jest franczyza, będąca sumą określonych praw i obowiązków.To przepływ towarów, usług, technologii i know-how do franczyzobiorcy. Ma charakter obustronnie zobowiązujący. Zaliczana jest do umów nienazwanych,
- UMOWA PORĘCZENIA - poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. W interesie poręczyciela leży dokładne określenie przedmiotu poręczenia,
- UMOWA LEASINGOWA - finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swojej firmy, nabyć towar od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w tej umowie i oddać ten produkt korzystającemu do użytkowania lub do używania i pobierania korzyści przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej zapłacie z tytułu zakupu towaru przez finansującego,
- UMOWA FACTORINGOWA - zawierana przez dostawcę produktów lub usług (faktorant) oraz nabywcę wierzytelności (faktor). To forma finansowania przedsiębiorstw poprzez wykup wierzytelności. Faktor (bank lub firma faktoringowa) nabywa krótkoterminowe wierzytelności, faktorant natomiast otrzymuje z tego tytułu odpowiednią zapłatę. Umowa taka łączy w sobie dwa składniki: cesję wierzytelności oraz pożyczkę, którą spłaca nabywca wierzytelności w drodze cesji. Umowa jest zawierana na czas nieokreślony ,
- UMOWA SPRZEDAŻY - zbywca zobowiązuje się przenieść na nabywającego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić zbywcy cenę. Przedmiotem umowy sprzedaży są rzeczy i prawa już istniejące jak i także przyszłe,
- UMOWA PRZYWŁASZCZENIA NA ZABEZPIECZENIE - to zabezpieczenie spłaty zobowiązania, np. kredytu, raty, któremu towarzyszy umowne przeniesienie własności dłużnika na wierzyciela ,
- FORFAITING - forma operacji rozliczeniowej która polega na skupie należności terminowych w postaci weksli, wykorzystywany przy operacjach zagranicznych. Jego przedmiotem mogą być nie tylko weksle, ale również inne wierzytelności handlowe, które mogą być wykupione przed terminem ich wymagalności. Strona, nazywana forfaiterem, to instytucja finansowa, którą zazwyczaj jest bank, natomiast drugą stroną jest przedsiębiorca-eksporter, określany mianem forfaitystą, który sprzedaje dobra lub świadczy usługę na rzecz podmiotu zagranicznego